Ik heb Nu.nl als nieuwssite erg hoog zitten. De lay-out is prima en overzichtelijk, de reclames zijn niet schreeuwerig en erg aanwezig en bovenal staan er leuke stukjes op en zijn de subsites ook nog eens van een goed niveau. Diezelfde nieuwssite bestond afgelopen dinsdag tien jaar. En in dat kader dacht Nu.nl dat het een goed idee was om een jubileumkrantje uit te geven. Mijn vraag: waarom?
Waarom zou je als vooraanstaande nieuwssite, met een hitcounter die in de honderden miljoenen per maand loopt, zo nodig van je leest afwijken bij je jubileum? Het idee er achter is best leuk. Het belangrijkste nieuws van de afgelopen tien jaar wordt per pagina behandeld. Maar bij het lezen van de stukken viel het me op dat het leek alsof ze dit pas eergisteren bedacht hadden. Sommige stukken waren veel te kort, waardoor er informatie niet instond en het dus leek alsof er nog wat meer zou moeten komen. Een soort van cliffhanger. Maar dan zonder cliff.
In het tweede gedeelte van de krant was er ruimte geboden voor het nieuws voor de komende tien jaar. Dit nieuws was “zorgvuldig samengesteld met behulp van trendwatchers”. Trendwatchers. Vriend Tyler schreef daar ooit eens iets over. Vooral het stuk over de verkiezingen van 2011, waarin Geert Wilders samen met 26 van zijn trawanten de Tweede Kamer in zal gaan en dit tot gejuich in Venlo zal leiden, was tenenkrommend. Venlo wordt in deze weggezet als een Geert Wilders minnende gemeente. Nou klopt het wel dat er bij de laatste verkiezingen een groot deel van de Venlose bevolking op hem heeft gestemd, maar dat betekent niet voor de toekomst dat de Jocus vlaggen van stal worden gehaald als peroxide Geertje 27 zetels haalt.
Geachte redactie van Nu.nl: waarom maken jullie gebruik van een in jullie ogen archaïstisch medium, een medium waar jullie in 1999 nog op afgaven toen drie pioniers vonden dat de grote uitgevers het internet links lieten liggen, om jullie lustrum te bekronen? Is het een sneer? Zo ja, dan had die wel beter gekund. Bijvoorbeeld een eenmalig tabloid, compleet gericht op de toekomst van de journalistiek, met feiten en statistieken over de perikelen van de dagbladen en het succes van nieuwssites, blogs en burgerjournalistiek dankzij het internet. Kijk. Zoiets had ik graag gelezen. Als ik in de toekomst wil kijken, dan raadpleeg ik Jomanda wel. Die weet die namelijk altijd heel goed te voorspellen.
