Ik moest net naar de Albert Heijn om eten te halen. Nou is daar op zich niet zo veel bijzonders aan, want dat moet ik elke dag. Maar ik ging deze keer ook om een hele andere reden naar de Albert Heijn. Om te luisteren. En dat dankzij deze site.
Ik wilde dus luisteren. Een quote horen. Of een dialoog. Of een blik vangen waar ik me over kon verbazen. Ik liep al een dikke tien minuten doelloos rond, terwijl ik maar drie artikelen nodig had. En die drie artikelen had ik al binnen twintig seconden bij elkaar geraapt. Maar ik moest en zou iets opvangen. Ik vertikte het om mijn artikelen al af te rekenen.
Toen ik voor de vijfde keer de chips passeerde, had ik het gehad. Net als zo veel andere dingen in het leven, is datgene waar je op hoopt en waar je naarstig naar op zoek bent, je niet gegund. Het zij zo, ik had me er al bij neergelegd.
Ik sjokte naar de dichtsbijzijnde kassa en legde zwaar teleurgesteld mijn boodschappen op de band. Voor me stond een man van een jaar of veertig met zijn dochter van een jaar of zes. De cassière vroeg om de gebruikelijke voordeelkaart.
Man: “Die heb ik niet bij me, helaas.”
Dochter: “Paahaapaaaaa. Die moet je toch altijd bij je hebben!”
En daar was hij dan. Mijn quote, zo maar in mijn schoot geworpen. Mijn tip: houd je oren open. Er is zo veel moois te horen.
